Increase Font Decrease Font

A 1000-Year Levee

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cum autem venissemus in Academiae non sine causa nobilitata spatia, solitudo erat ea, quam volueramus. Hoc est non dividere, sed frangere. Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Duo Reges: constructio interrete. Quid censes in Latino fore? Nam his libris eum malo quam reliquo ornatu villae delectari. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Et nemo nimium beatus est; Non igitur bene.

Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere.

Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Nihil illinc huc pervenit. Sed nimis multa. Tubulo putas dicere? Mihi enim erit isdem istis fortasse iam utendum. Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum;

Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Nihilne est in his rebus, quod dignum libero aut indignum esse ducamus? Quod quidem iam fit etiam in Academia. Falli igitur possumus.

Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Cetera illa adhibebat, quibus demptis negat se Epicurus intellegere quid sit bonum. Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Quod vestri non item.

  • Venit enim mihi Platonis in mentem, quem accepimus primum hic disputare solitum;
  • Tanta vis admonitionis inest in locis;
  • Nec enim, dum metuit, iustus est, et certe, si metuere destiterit, non erit;
  • Ita cum ea volunt retinere, quae superiori sententiae conveniunt, in Aristonem incidunt;

Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius.

Itaque nostrum est-quod nostrum dico, artis est-ad ea principia, quae accepimus. Illi enim inter se dissentiunt. Tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum naturam sint, fruentem vivere. Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Tum Piso: Atqui, Cicero, inquit, ista studia, si ad imitandos summos viros spectant, ingeniosorum sunt; Tu autem inter haec tantam multitudinem hominum interiectam non vides nec laetantium nec dolentium? Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi; Innumerabilia dici possunt in hanc sententiam, sed non necesse est.

Sed qui ad voluptatem omnia referens vivit ut Gallonius, loquitur ut Frugi ille Piso, non audio nec eum, quod sentiat, dicere existimo.